Over klasgrootte en lerarensalaris

The Economist over Education at a Glance:

Adam Still of GEMS thinks that many of the highest spenders have probably passed “peak efficiency”—the point at which more money brings diminishing returns. Andreas Schleicher, the data-gatherer who oversees PISA, reckons that differences in spending explain less than a fifth of the variation in countries’ outcomes. Such conclusions run counter to the claims of teaching unions, which generally argue that smaller classes and higher pay are essential if outcomes are to improve.

“Quality of teachers has a clearer impact than class size,” says Mr Schleicher. A rich country may decide to pay teachers well in order to get the best graduates into schools or to underscore its esteem for the profession. Giving teachers plenty of support as they enter the classroom, and continuing their training throughout their careers, will be more effective than increasing their numbers—and cheaper.

Je zou klasgrootte en salaris ‘hygiëne-factoren’ kunnen noemen: ze moeten op een aanvaardbaar niveau zijn, maar op een gegeven moment voegen ze niets meer toe. Noch aan motivatie van leraren, noch aan het leerresultaat van leerlingen.

Wat wel iets toevoegt, is de kwaliteit van verbindingen tussen mensen. Om te beginnen leraar en leerling, maar niet te vergeten ook leraren onderling. Onderwijs zou veel meer dan nu teamwerk moeten zijn. Welke groei is er nog mogelijk, als daar meer mee gaan doen? Het is niet moeilijk, het vergt alleen anders nadenken over hoe we onze tijd besteden in de school.

Posted in Opinie | Tagged , , , | 1 Comment

Congres ‘Onderwijs dat deugt’

Het lectoraat ‘Normatieve professionalisering’ van de Hogeschool Utrecht, waar ik sinds juni 2012 aan verbonden ben, bestaat twee jaar. We mogen gelukkig niet klagen over de belangstelling voor ons lectoraat, zowel binnen als buiten de HU. Dat het thema leeft, blijkt ook uit vergelijkbare lectoraten en initiatieven die op andere hogescholen genomen worden. Interessant genoeg vrijwel niet op universiteiten trouwens, maar daarover een andere keer. Om zichtbaar te maken wat er op dit vlak aan ontwikkeling plaatsvindt, organiseren we als lectoraat, samen met het lectoraat Beroepsethiek van de leraar (Fontys) en het project Waarde(n)volle professionals van de Hogeschool Windesheim het congres ‘Onderwijs dat deugt’ op donderdag 2 april 2015 in Amersfoort. Continue reading

Posted in Aankondigingen, Normatieve Professionalisering, Onderzoek | Tagged , , , | Leave a comment

Mijn reactie op #SamenLeren

Vorige week verscheen de notitie Samen Leren. De groep vraagt expliciet om een reactie op zijn Facebookpagina, en ik wil die graag geven. Ik plaats hem ook hier op mijn eigen weblog. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik het succes van het initiatief bewonder. Het is uniek dat een groep leraren en schoolleiders zo direct invloed heeft op het regeringsbeleid. En het is broodnodig om de ervaringen en inzichten uit de dagelijkse werkelijkheid van de school in te brengen in het overheidsbeleid. Dat gebeurt te weinig. Ik hoop daarom ook dat dit initiatief een breekijzer is geweest, waarmee politiek, beleid en bestuurders gaan beseffen dat het niet langer over, maar met ‘het onderwijs’ moet gebeuren. Continue reading

Posted in Opinie | Tagged , , , , , | 4 Comments

Over bèta’s en alfa’s

Alweer een stukje naar aanleiding van een stuk van Johannes Visser. Maar ik kan het niet laten. Johannes luidt vandaag de noodklok over het C&M-profiel in de bovenbouw van havo/vwo. Naar zijn idee kiezen te veel leerlingen een bèta-profiel en lopen zij straks het risico geen baan te kunnen vinden. Een paar associaties sprongen in mijn gedachten.
Zelf heb ik eind jaren tachtig mijn vwo afgerond met een vakkenpakket waarin zowel economie, geschiedenis, Latijn als wiskunde-B zat. Een bèta-cultuur-profiel zou je kunnen zeggen. Nog steeds heb ik spijt dat ik het advies van mijn vader om natuurkunde als 8e vak te nemen, niet heb opgevolgd. Continue reading

Posted in Opinie, Uncategorized | 2 Comments

Onderwijs: doelen en middelen

Johannes Visser van De Correspondent publiceerde zijn ‘onderzoeksprogramma’ voor de komende tijd, en ik was geïntrigeerd door zijn eerste thema: ‘Onderwijs als markt en strijd’. Daar denk ik zelf ook regelmatig over na.
Een van de hardnekkige problemen met het onderwijs in onze samenleving is namelijk de verwarring over doelen en middelen. Het probleem is zo hardnekkig, omdat het nauwelijks herkend wordt als probleem. In de marktmetafoor, die we nauwelijks meer als metafoor herkennen, is onderwijs namelijk een middel geworden om een ander doel te bereiken: zoveel mogelijk geld verdienen.
Iedereen wil ‘het beste’ onderwijs. Sommigen zelfs ‘excellent’. Maar wat bedoelen we daarmee? Goed onderwijs gaat ook altijd over een visie op een toekomstige samenleving die we willen realiseren. En die visie, daar schort het nu net aan, dat maakt dit bericht over het oprichten van ‘haatscholen’ op de satirische site De Speld duidelijk. De OECD formuleert het wat formeler: ‘Evaluation and assessment are policy priorities in the Netherlands, but they are not embedded in a broader vision or strategy for Dutch education in the 21st century.’ Kortom: kunt je een ongeluk meten, maar de vraag is of wat je meet ook te maken heeft met de betere samenleving die we dichterbij willen brengen.

Continue reading

Posted in Leiderschap, Onderwijs, Overheidsbeleid, Uncategorized | 3 Comments