Zin in toezicht: wie doet mee?

Hier hik ik al weken tegenaan. Nu maar eens de stoute schoenen aangetrokken. Ik wil namelijk graag toezichthouders in het onderwijs bij elkaar brengen om over zin in toezicht te praten. Als onderdeel van de transitie in het onderwijs. Want dat er iets mis is, in het toezicht, is wel duidelijk. Er wordt over geconfereerd, en er wordt over geschreven, er zijn hele leerstoelen aan gewijd. En nog zijn de schandalen niet van de lucht. Als we niet uitkijken, komt er een enquêtecommissie die roept dat het intern toezicht maar overgeheveld moet worden naar een superinspectie. Alsof dat de problemen oplost.

Continue reading

Posted in Toezicht | Tagged , , , , | Leave a comment

Kantelaar of niet–dat is het punt niet

Full disclosure: ik zit bij het groepje mensen dat onder de naam United4Education probeert de transitie in het onderwijs zichtbaar te maken en initiatieven te verbinden. Je zou me daarom een ‘kantelaar’ kunnen noemen. Dat is in de ogen van sommigen een diskwalificatie, als ik de reacties op internet lees. Maar door met elkaar te kibbelen over wat de goede woorden zijn, lopen we het risico met z’n allen weer in dezelfde valkuil te vallen: we plakken labeltjes wie ‘goed’ en ‘fout’ is in het denken over onderwijsvernieuwing, en vergeten dat we iedereen in het gesprek nodig hebben. Geen enkele groep kan in z’n eentje het onderwijs veranderen. Het is juist nodig over onze verschillen van inzicht heen te stappen, om te laten zien hoeveel moois er al gebeurt. Dat wil ik hier uitleggen.  Continue reading

Posted in Opinie | Tagged , | Leave a comment

Waarom toch altijd die dialoog?

Onlangs kreeg ik een mail met een mooie vraag, die hierop neer kwam: waarom zouden we altijd de dialoog moeten zoeken? Ik citeer er een paar stukjes uit:

Verandering vraagt ook dat mensen de waarheid durven zeggen, stelling durven nemen.

De muur in Berlijn is uiteindelijk niet gevallen als gevolg van de dialoog met het regime. De muur viel omdat mensen durfden hun mond open te doen, het prikkeldraad over klommen en daadwerkelijk stenen uit de muur haalden. Als de bevolking alleen maar in dialoog was blijven gaan met het regime, was er geen enkele steen verdwenen.

Het is mijn inschatting dat [verandering] meer gebaat is bij de waarheid (durven) zeggen, dan op een polderachtige manier met mensen de dialoog te zoeken, die helemaal geen dialoog willen. Het probleem is namelijk niet dat die mensen helemaal geen dialoog willen, ze willen de macht behouden. De status quo.

De suggestie van degene die mij schreef, was om ons, als het om verandering gaat, te richten op twee dingen: de waarheid benoemen, en positieve energie te genereren met nieuwe ideeën. Continue reading

Posted in Dialoog, Onderwijs, Opinie | Tagged , | 6 Comments

Het Alternatief voor #SamenLeren

Er is het cliché dat we ons Martin Luther King nu niet meer zouden herinneren, als hij zijn toespraak begonnen was met de zin ‘I have a strategic plan’. Zo is er niemand die ’s ochtends naar z’n werk fietst en denkt: “Yes, excellentie! We mogen weer!” (Als er een leraar is, die dat vanochtend dacht, trakteer ik hem of haar op appeltaart–zelfgebakken nog wel. Want daar wil ik dan meer van weten).
Dat geeft aan dat taal belangrijk is. Wat serieuzer, maar niet minder overtuigend, heeft Paul Verhaeghe laten zien hoe taal ons denken vormt. En waarom het praten over scoren, falen, en, inderdaad ‘excellentie’, in het onderwijs leidt tot een performatief discours dat leerlingen en leraren depressief maakt en psychopatisch gedrag beloont. Continue reading

Posted in Opinie | Leave a comment

Bootstrapping ‘kwalitatief’ onderzoek

Bij het lectoraat Normatieve Professionalisering maken we veelal gebruik van ‘kwalitatieve’ onderzoeksmethoden. Ik zet het met opzet tussen aanhalingstekens, omdat het niet zo’n zinvol onderscheid is. Beter is, begreep ik tijdens een lezing van Daan Andriessen, om te spreken van onderzoek waarbij al meer of minder van het kennisdomein bekend is; dat meer of minder structuur heeft; en waarbij sprake is van een meer of minder sterke participatie van het werkveld.

Langs die drie dimensies bekeken, kenmerkt het onderzoek in het lectoraat zich doorgaans door een relatief lage bekendheid met het kennisdomein (dat verschilt overigens sterk per project), een relatief lage structuur (er wordt veelal geëxploreerd) en een soms stevige participatie van het werkveld. Continue reading

Posted in Onderzoek, Praxis | Tagged , , , | 1 Comment